Aantrekkingskracht

Het thema aantrekkingskracht is moeilijk te vangen in één goed stuk omdat het mechanisme ‘aantrekkingskracht’ een heel groot en breed begrip is. Het kan op vele niveaus ontstaan en bestaan en we kunnen het met veel energieën verwarren. Ik heb dit thema heel uitgebreid beschreven voor in mijn boek en probeer (niet helemaal gelukt) het hier kort te houden.

Laat ik eerst duidelijk maken dat wat bijvoorbeeld 2 of meer mensen bij elkaar brengt (een ontmoeting) het operatiegebied is van ons Hoger Zelf. Dit gebeurt vaak op een subtiele manier en gaat buiten ons (onze wil en ons bewustzijn) om. Dit is niet de aantrekkingskracht waar ik het over wil hebben in dit stuk.
Hierop volgend zou ik vast willen zeggen dat liefde niet trekt. Liefde IS en is de volledig accepterende vredige energie dat niets wil of doet. Aantrekkingskracht heeft niets met liefde te maken. Ook verlangens van de ziel ‘trekken’ niet en voelen anders dan behoeften van het ego.
Wanneer we bijvoorbeeld vanuit liefde naar iemand verlangen, voelt dit fijn en kunnen we dit er laten zijn. Het ‘trekt’ niet. We kunnen van dit gevoel genieten en het is niet nodig om er iets mee te ‘doen’. Zielsverlangens als bijvoorbeeld ‘je willen verbinden met de ander’, voelen ook fijn, subtiel en vreugdevol. Dus er is een verschil tussen verlangens en behoeften. De beleving van verlangens zijn zelf al heel fijn en het is niet nodig om hier -meteen- iets mee te doen, terwijl behoeftes van het ego vervelend worden als er niet iets mee wordt gedaan. Behoeftes ‘moeten’ bevredigd worden en verlangens zijn subtiel en fijn van zichzelf en ‘moeten’ niets.

Als ik het over behoeftes van het ego heb, komen deze eigenlijk voort uit onze schaduwdelen (non-acceptaties). Een deel waar we nog niet eerder met ons bewustzijn (aandacht) bij hebben willen zijn. We willen de ervaring niet.
Wanneer we bijvoorbeeld bij een stuk in onszelf komen dat vervelend voelt en waar we niet bij willen zijn zoals bijvoorbeeld eenzaamheid, zullen we geneigd zijn om hierbij weg te gaan en te gaan trekken aan de ander. Wanneer we iets nodig hebben (eigenlijk onze eigen acceptatie en dus liefde), herkennen we dit aan de dwingende energie hieronder welke eigenlijk voortkomt vanuit onze weerstand tegen dit stuk in onszelf. We kunnen het er niet gewoon laten zijn en het voelt eerder wat trekkend, onrustig en ongemakkelijk waarop we de neiging voelen om er iets mee te ‘doen’. We gaan uitreiken naar de ander en willen ons -nog- niet bewust zijn van de werkelijke motieven onder het gevoel of de behoefte dat zich kan uiten als ‘iemand missen’, ‘bij iemand willen zijn’ of ‘continu met iemand bezig zijn’.

Gelukkig zijn er in ons als mens allerlei energieën tot onze beschikking als bijvoorbeeld lust, passie of verlangens als ‘je willen verbinden’ met de ander en kunnen we vooral ook genieten van liefde en verlangens. De schaduwdelen die zich zo nu en dan ook laten zien of omhoog komen, mogen we gaan accepteren door ons volledig over te geven aan dit gevoel of deze ervaring. We mogen gaan afdalen naar het hart van deze energie (in ons lichaam) om ons op deze manier zelf te ontfermen over dat deel in ons en zo onze eigenliefde te laten toenemen. Je zal na volledige acceptatie van een deel een bepaalde ontspanning of opluchting voelen.

Maar wat is verder precies aantrekkingskracht en hoe voelt de energie van ‘je aangetrokken voelen tot iemand’?

Wij kunnen verliefd zijn nogal eens verwarren -of denken dat het hetzelfde is- met aantrekkingskracht. En natuurlijk voelen we ons in het verliefd zijn meestal ook erg aangetrokken tot de ander, maar in de basis zijn het 2 verschillende energieën.
Verliefd zijn is een hemelse liefdevolle vreugdevolle energie ontstaan vanuit de herkenning van iets moois en wezenlijks dat op dat moment in ons tot ontwikkeling wil komen waarbij we ons openen en tijdelijk al onze barrières omvallen, terwijl -romantische- aantrekkingskracht die we naar iemand kunnen voelen vooral voortkomt vanuit onze schaduwdelen of onze non-acceptaties. (alles dat er niet mag zijn in ons) Vanuit de dingen die we nog niet ontwikkeld hebben en waar nog een leegte bestaat. En hoe groter de leegte of hoe groter een onontwikkeld of niet geaccepteerd deel, hoe groter de trekkracht kan bestaan naar iets of iemand die ons dit kan geven of op kan vullen. Tevens is het zo dat bij een verliefdheid louter positieve projectie een rol speelt en in de aantrekkingskracht naar een ander, we ons nogal eens onrustig, vervelend en vol weerstand kunnen voelen. We kunnen een ander zelfs afkeuren (er bestaan -onbewuste- beperkende overtuigingen ten aanzien van de ander) en er tegelijkertijd toch naartoe worden getrokken. Dus het is niet altijd zo dat waar we ons toe aangetrokken voelen, we dit ook per definitie goedkeuren. Dit is een verschil tussen ‘wat we ergens van vinden’ (beperkende overtuigingen) en ‘een verlangen van onze ziel om zich te ontwikkelen’. Of een verschil tussen ‘wat trekt en opgevuld wil worden in ons’ en ‘onze mind die het niet eens is met de manier waarop dit gebeurt’. We kunnen zelfs een afkeer naar iemand hebben en ons tóch -enorm- aangetrokken voelen tot iemand. Hoe heftiger de aantrekkingskracht, hoe groter de wond of het schaduwdeel -waar we niet bij willen zijn-.

En natuurlijk kan verliefd-zijn en aantrekkingskracht samen bestaan maar voel maar eens hoe verschillend de energieën kunnen aanvoelen.
De één is hemels, vol verwondering en licht (vlinders) en de ander is trekkend, wat meer dwingend en kan zelfs heel explosief zijn.

Aantrekkingskracht heeft dus te maken met schaduwdelen. Deze kun je onderverdelen in enerzijds eigenschappen die we niet willen, afkeuren of ons gewoonweg niet eerder bewust van zijn geweest en dus nog niet ontwikkeld. En anderzijds kun je van schaduwdelen spreken wanneer we het hebben over oude onverwerkte ervaringen/emoties (trauma’s) welke als een blokkade opgeslagen liggen in ons systeem. Er is dus een ervaring geweest die we niet bewust hebben willen ervaren of toelaten. Dit oude pijnstuk ligt ook in het donker en is dus leeg. We zijn hier niet aanwezig. Dit kan ook voor aantrekkingskracht zorgen, net als onze niet-toegelaten en niet-ontwikkelde delen die ons toetrekt naar iemand die dit juist wél heeft ontwikkeld. Neem bijvoorbeeld ‘zelfstandig zijn’. Sommigen willen niet zelfstandig zijn omdat zij geloven dat dit hen niet ten goede komt. (minder steun en hulp)
In dit voorbeeld zou een heel zelfstandig persoon graag van de ander welke zich juist graag laat helpen, willen leren om ook eens in overgave en vertrouwen te leven. Om dingen uit handen te kunnen geven.

Je kan dit mechanisme wat zorgt voor de aantrekkingskracht tussen twee mensen zien als één gelijke energie met 2 polen -de plus en de min pool- waarbij bij beiden maar één zijde van de pool is ontwikkeld en één -relatief- onontwikkeld. En dan tegenovergesteld aan elkaar. Beiden verlangen naar balans hierin. Dus wanneer we bijvoorbeeld zelf heel luchtig, flexibel en dansend door het leven gaan; de weg van de minste weerstand zoeken en ons aanpassen aan wat we in elk moment wensen (maar tegelijkertijd nergens echt voor gaan en veelal niets werkelijks kunnen neerzetten) zullen we ons aangetrokken voelen tot iemand die zich vastbijt in dingen, wilskrachtig is en ergens voor gaat. De persoon die doelmatig, wilskrachtig en vasthoudend is zal zich op zijn of haar beurt dan ook aangetrokken voelen tot degene die meer meebeweegt met de stroom van het leven. Dit is één energie met 2 polen waarvan beiden meer of minder aan één kant van de pool zitten en waarvan beiden -onbewust- het verlangen hebben om hierin balans te gaan vinden. Om beide kanten van de pool tot ontwikkeling te brengen en zodoende in het leven te kunnen schuiven op deze balk van links naar rechts en terug. Net wat in het leven in elk moment nodig is. Om gebruik te kunnen maken van deze ene energie in zijn geheel, van meebewegen naar vastbijten en ergens voor gaan, zullen we beide polen in onszelf tot ontwikkeling willen brengen en beiden moeten kunnen accepteren.
Hoe verder we aan de ene of de andere kant van de balk zitten, hoe meer we de andere kant onontwikkeld hebben gelaten en hoe heftiger de aantrekkingskracht kan zijn naar iemand die juist de tegengestelde kant heeft ontwikkelt. Ons wezen wil zich namelijk graag verder ontwikkelen tot datgene wat zich aan de andere kant van de balk bevindt.
En natuurlijk zijn er in iedereen een heleboel eigenschappen tegelijkertijd aanwezig die nog niet ontwikkeld zijn, maar het gaat juist om de eigenschappen die op dat moment of in een bepaalde periode van ons leven ontwikkeld willen worden omdat dit op dat moment aan de orde is en in lijn der ontwikkeling. Iedereen heeft een bepaalde mix van eigenschappen zowel in potentie aanwezig als ontwikkeld, en iedereen heeft als ziel een bepaald verlangen om zijn of haar eigen unieke mix in elk moment tot expressie te willen brengen. Het is een bepaald resonantie pakket dat kan resoneren met een resonantiepakket van iemand anders.

Wanneer wij alles er steeds meer laten zijn (acceptatie en dus meer zelf-liefde) zullen we steeds minder vanuit onze schaduwdelen naar een ander toetrekken en steeds meer vanuit gelijkwaardigheid en heelheid samen kunnen Zijn met een ander.